wetenschappelijke projecten van de BPAM

 Drukken
VAN OVERWINNING IN OVERWINNING NAAR EEN VERBOD OP HET GEBRUIK VAN MUIZEN VOOR DE PRODUCTIE VAN MONOCLONALE ANTILICHAMEN

In samenwerking met het Belgisch deontologisch Comité en internationale deskundigen uit de industriële en academische kringen heeft het Belgisch Platform voor Alternatieve Methodes zich tot doel gesteld aanbevelingen voor te stellen om het gebruik van alternatieve methodes te stimuleren voor de productie van monoclonale antilichamen.		 BPAM

Een van de aanbevelingen van het BPAM beoogt het gebruik van celkweek ter vervanging van muizen en meer in het bijzonder de bioproductie van monoclonale antilichamen door alternatieve methodes voor de klassieke techniek van abdominale waterzucht.

Men moet weten dat monoclonale antilichamen glyco-proteines zijn die worden gesynthetiseerd door het immuniteitssysteem die, in hun natuurlijke staat, een moleculaire structuur en heterogene eigenschappen hebben. Soms is het noodzakelijk antilichamen met homogene eigenschappen te verkrijgen voor de noden van de medische behandeling en het zuiver wetenschappelijk onderzoek. In dat geval spreekt men van monoclonale antilichamen waarvan de productie in twee fasen verloopt.

De eerste, waarvoor er geen enkel alternatief bestaat voor het gebruik van dieren, bestaat erin een muis te immuniseren (niet pijnlijke ingreep) waarvan men de cellen die antilichamen produceren, recupereert. Deze worden vervolgens samengevoegd met kankercellen om celklonen te verkrijgen die op kweek worden geplaatst om de productie te verzekeren van monoclonale antilichamen.

In dit stadium treedt dan de tweede fase van het proces op, waarbij een beroep wordt gedaan op in vitro of in vivo methodes.

De in vivo methode van abdominale waterzucht, daterend uit de jaren zeventig, bestaat erin in de buikvliesholte van een muis (inspuiting in de onderbuik) de kweek aan te brengen die geproduceerd werd tijdens de eerste fase van het proces. Na een vijftiental dagen worden de monoclonale antilichamen opgevangen die zijn vrijgekomen in het omvangrijk volume vloeistof van abdominale waterzucht dat gelijktijdig geproduceerd wordt in de buik van de muis. Dit veroorzaakt hevig lijden bij het dier.

De in vitro methodes die momenteel door meer en meer onderzoekers aangewend worden, vermijden het gebruik van het dier en produceren uiterst zuivere monoclonale antilichamen. Deze methodes berusten op kweek van cellen die in leven worden gehouden buiten het dier.

De inhoud van deze twee methodes, in vivo en in vitro, maakt het dus mogelijk vandaag te bevestigen dat men, in de meeste gevallen, kan afzien van het gebruik van dieren, dat lijden met zich meebrengt, en in de plaats ervan monoclonale antilichamen kan produceren dankzij de in vitro technieken.

Dit is het doel dat het BPAM zich heeft gesteld in zijn onophoudende strijd voor de ontwikkeling van alternatieve methodes..

Wat zijn monoclonale antilichamen ?
Het zijn bijzonder zuivere en homogene substanties die gebruikt worden in het onderzoek bij de studie van immunitaire processen, in de menselijke en dierengeneeskunde. . Deze antilichamen zijn essentiële elementen geworden in verschillende onderdelen van de geneeskunde zoals op het vlak van de diagnose, de behandeling van sommige ziekten of nog in de ontwikkeling van het wetenschappelijk biomedisch onderzoek.
 
structuur van een antistof